Η έγκυος μπροστά στα διλήμματα της έκτρωσης

Categories: Γενικά

Η έγκυος μπροστά στα διλήμματα της έκτρωσης

 

«Όταν πλησιάζεις το χειρουργείο κάνεις την αδιά­φορη αλλά νοιώθεις τα μέλη σου να παγώνουν από το φόβο. Το αίμα σταματάει να κυκλοφορεί στις φλέβες σου. Παραλύεις. Σταματάς να ακούς τους εξωτερικούς ή­χους, μόνο την καρδιά σου ακούς να χτυπά πολύ δυνατά. Θέλεις να κλάψεις ή να το βάλεις στα πόδια αλλά πιέ­ζεις τον εαυτό σου και προχωράς γιατί έχεις πάρει την απόφαση να το κάνεις. Έχω ακούσει να λένε ότι είναι ευκολότερο από την εξαγωγή δοντιού. Σαχλαμάρες! Μόνο όσες το έκαναν ξέρουν! Νοιώθεις περιφρόνηση για το χειρούργο που χαμογελάει συγκαταβατικά απέναντι σου και σε καθησυχάζει. Το θεωρείς υποκριτικό από κά­ποιον που σε λίγα λεπτά θα αδειάσει τα σπλάχνα σου μέ­σα σε ένα κουβά. Όταν σε σπρώχνουν να ξυπνήσεις εί­ναι σαν να γυρίζεις απ’ τον Άδη. Έχεις μία πικρή γεύ­ση στο στόμα. Πρέπει να μαζέψεις τα κομμάτια σου και να φύγεις. Χρειάζονται το κρεβάτι για την επόμενη. Θλί­ψη και μελαγχολία σε συνοδεύουν για πολλές μέρες. Αν είσαι τυχερή και σε περιμένει έξω κάποια φίλη συνήθως προσπαθεί να σε καθησυχάσει: ‘’Πάει, πέρασε’’ σου λέει. ‘’Το ξεφορτώθηκες, τώρα θα συνεχίσεις όπως πριν τη ζωή σου’’. Μόνο που ‘’αυτό’’ που ξεφορτώθηκες θα ανα­ρωτιέσαι πάντα πώς θα ήταν αν το γεννούσες και η ζωή σου δεν θα είναι ποτέ πια όπως πριν» .

 

* Μαρτύρια από το άρθρο της Αναστασίας Αρπατζή: «Η έγ­κυος μπροστά στα διλήμματα της έκτρωσης».

 

Πηγή: www.unborn.gr