Η επιλογή της σιωπής

Categories: Γενικά

 

Δεν καταλαβαίνουμε ότι όταν κάποιος είναι θλιμμένος η συμβουλή∙ «μη λυπάσαι, μη στεναχωριέσαι», είναι άκυρη. Λες και αυτός που το βιώνει δεν το ξέρει. Το γνωρίζει πολύ καλά αλλά είναι αδύναμος να πει «στοπ». Μην πεις τίποτα, απλά σιώπησε, κάνε παρέα στη θλίψη του και σκούπισε του τα δάκρυα μέχρι να περάσει η μπόρα. Είναι αναγκαία πολλές φορές και η μπόρα για να ποτιστεί το ξεραμένο χωράφι ώστε να γίνει γόνιμο και πάλι. Με τη θλίψη χορεύουμε λεβέντικο χορό μέσα στη βροχή των δακρύων. Δεν κάνει κακό αρκεί να μην γίνει το δάκρυ ο καταρράκτης που θα σε γκρεμίσει, αλλά να γίνει ο ωκεανός που θα σε οδηγήσει στο λιμάνι του Παραδείσου.

Υπάρχει ένα τρίπτυχο στη θεραπευτική πατερική παράδοση: Σιώπησε, προσευχήσου και αν θα μιλήσεις θα το κάνεις με χειρουργική διάκριση. Ο καλύτερος λόγος του Κυρίου ήταν όταν σιώπησε «Ὁ δέ Ἰησοῦς ἐσιώπα» (Ματ. .26, 63). Δεν σιώπησε ο Χριστός από δειλία. Ήταν σιωπή συμπόνιας, θυσίας και αγάπης μέχρις εσχάτων. Είναι η σιωπή που αποτελεί βαθιά αγαπητική πράξη ενώ δεν ακούς τίποτα! Είναι μία σιωπή που μοιάζει με κραυγή!

Οπότε, αν κάποιος είναι θλιμμένος μην του πεις ότι δεν τρέχει τίποτα. Δεν τον βοηθάς. Δεν τρέχει τίποτα για σένα. Ο άλλος είναι τραυματισμένος από μάχη και εσύ κοιτάς από τον καναπέ. Μπες στη μάχη, σιώπησε προσευχητικά και πες του: «Ναι, είσαι χάλια, σε καταλαβαίνω, το ακούω, σε νιώθω. Θέλεις να γίνω η αγκαλιά για να ξεσπάσει η μπόρα της θλίψης;».

Γίνε λιμάνι, γίνε σταθμός, γίνε πατέρας του ασώτου, καλός Σαμαρείτης, Ιωάννης αγαπημένος μαθητής, εκατόνταρχος, Ιάειρος, Χαναναία. Βγάλε κραυγές μέσα στις σιωπές, αλλά τα λόγια να έχουν την αναζήτηση του Προσώπου Του.

«Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον» (Ιω. 16, 33). Θα είναι το κολλητάρι μας η θλίψη σ’ αυτή τη ζωή, αλλά δεν πειράζει. Χρειάζεται και αυτή σε κάποιες περιπτώσεις, για να αναζητούμε τον Ουρανό που μας περιμένει και δυστυχώς τον ξεχνάμε. Και μέσα στον βυθό της σιωπής θα αναζητάμε Εκείνον. Και δεν θα γίνει ο βυθός ο τάφος μας, αλλά θα βρούμε το διαμάντι και θα βγούμε στην επιφάνεια, για να λάμψει η Ανάσταση σε όλο τον κόσμο. Τότε θα ανατείλει ο ήλιος της δικαιοσύνης και στη δική μας ζωή.

Η νίκη σε κάθε θλίψη είναι ότι δεν τελείωσαν όλα! Η Ανάσταση του Κυρίου μετέτρεψε το τέλος σε αρχή και τον θάνατο σε κοίμηση.